Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, verhoogden de Duitsers...
hun onderzeebootproductie met 1000%...
naar een massaproductie van 17 onderzeeërs per maand.
Hitler wist dat hij, om te winnen, op de Atlantische Oceaan moest heersen.
En heersen deden ze.
Eind '42 hadden Duitse onderzeeërs in groepen, 'wolfpacks' geheten,
meer dan 1000 geallieerde schepen getorpedeerd.
Hun succes bracht Duitsland een beslissend voordeel.
Ze waren aan de winnende hand en als het zo doorging zou heel Europa vallen.
In januari '43 verklaren president Roosevelt en premier Churchill...
dat het stoppen van de onderzeeërs van het grootste belang is.
Met de Verenigde Staten betrokken bij de oorlog en nieuwe technologieën...
slaan de geallieerden terug.
Na eerst slechts vijf onderzeeërs per maand te verliezen,
lijdt Duitsland zijn zwaarste verliezen in wat later 'zwarte mei' zou heten.
In die maand brengen de geallieerden 41 onderzeeërs tot zinken.
Van de bemanningsleden sneuvelt 80 procent.
De heerschappij van de wolfpacks werd vlug een halt toegeroepen.
Ministerie van Marine 3 juni 1943
Ik ken je al je hele leven. Ik ga je niet lastigvallen met de details.
Je vader was een goed man en een geweldig soldaat.
Dank u, sir.
Het is uit respect voor hem dat ik aanneem dat je dit niet gedaan hebt.
We zijn hier niet om op geesten te jagen.
Onze taak is de vijand achtervolgen en verslaan.
Weet je zeker dat je dat wilt doen? - Absoluut.
Wanneer vertrek je? - Over twee weken. We zullen klaar zijn.
Heb je je adjudant al ontmoet? - Nee, Nate Travers. Nog niet.
Travers, een goed man.
Je kunt trouwens nog wat van hem leren als het je interesseert.
Geef ze ervan langs, commandant. - Dat doe ik zeker.
Dat is een bevel.
Ik wacht nog op wat dingen die aan de waslijn hangen te drogen.
En je moeder wilt dat je haar belt voor je vertrekt.
Vertrek niet zonder haar te bellen want ik moet het horen tot je terug bent.
Ik mag haar graag, maar ze is jouw moeder dus handel jij het maar af.
Ik neem dit mee. Dit ga ik meenemen.
Voor boven mijn bed.
Het zal het laatste zijn wat ik zie voor ik in bed kruip.
En het eerste wanneer ik wakker word.
Verdomme, waarom deed je dat nu? - Wat?
Nu ben ik begonnen en ik kan niet stoppen als ik begonnen ben.
Het spijt me. - Het spijt je niet.
Ik hou van je.
Beloof me iets, Nate Travers. - Alles.
Beloof me dat je niet gedood wordt omdat je de held wilt uithangen.
Denk je zo makkelijk van me af te komen? - Nee, ik meen het.
Schatje, begin er niet over. - Beloof me dat je terugkomt.
Ik beloof het.
Zweer het.
Ik zweer het. Ik kom terug naar huis.
Oké.
twee maanden later 2 augustus 1943
Midden-Atlantische konvooiroute 600 mijl van de Amerikaanse kust
Heinrich. Sluit de compartimenten.
Koppige jongens, die Amerikanen.
Volle kracht vooruit, 15 graden naar stuurboord.
Ze stoppen.
Naar periscoopdiepte.
We zullen eens zien hoe koppig die Amerikanen echt zijn.
286 graden, 15 knopen.
Afstand 2700 meter.
Torpedobuizen 3 en 4 klaarmaken.
Klaar.
Richt op 312 graden. - Torpedo's klaar?
Torpedo's 3 en 4 zijn klaar.
Torpedo's klaar.
Vuur.
Ja, we hebben ze.
We hebben ze.
Alleen een dode Amerikaan is een goede Amerikaan.
We gaan duiken, Cremer.
We gaan duiken.
USS Swordfish Aanvalsonderzeeër Balao-klasse
Vooruit op twee derde vermogen.
Klaarmaken om te duiken.
We schakelen over op batterij.
Kom op. Schiet op.
Laat die handen wapperen.
Schiet op.
Groen licht, we hebben druk.
Duiken naar 60 voet.
Duiken naar 60 voet, 5 graden helling. - 60 voet, 5 graden dalingshoek.
We zitten op 60 voet.
Horizontaal? - Horizontaal.
Horizontaal op 60 voet. - Periscoop naar boven.
Tijd. - 64 seconden.
64 seconden.
Klaarmaken om te stijgen naar oppervlakte. Oefening voltooid.
Adjudant, kom naar mijn hut.
Periscoop naar beneden.
Niet weer. Ik moet er maar eens tussenuit. - Mag ik met je mee?
Nu, adjudant. - Ik kom eraan.
Je ziet er slecht uit, ga naar de dokter. - Ik moet zoveel dingen doen.
Drie maanden op zee en de bemanning wordt zelfingenomen en slordig.
Als jij mij was, zou het je dan storen? - Ja.
Duiktijd vandaag was 64 seconden. Drie dagen geleden was het 58.
Zes seconden, in de Atlantische Oceaan. Dat kunnen we ons niet veroorloven.
Ik zal met de mannen praten. - Doe dat.
Jij hebt misschien meer ervaring,
maar ik heb dit heel lang voorbereid. Ik weet wat ik doe.
Daar twijfel ik niet aan. - Er ligt iets op je lever, zeg het maar.
Ik dacht aan het moreel van de mannen.
Ze worden gek van de vele oefeningen en dat komt hun prestaties niet ten goede.
Wat is het probleem? Vinden jullie het jammer dat er nog niets gebeurd is?
Nee, dat is het niet. - Wat dan wel? Wat is het?
Ik dacht misschien, om de motivatie erin te houden,
dat we de mannen wat meer vrijheid konden geven en minder oefeningen.
Dat is jouw beslissing niet. En ik heb de mijne gemaakt.
De prestaties van de bemanning zijn niet wat ze moeten zijn.
En de oefeningen gaan door zoals ik het zeg. Begrepen?
Ja. Is dat alles?
Ja, dat is alles. Je kunt gaan.
Hoe gaat het met Heinrich? - Een hersenschudding.
Hij komt er wel overheen, hij is een harde.
Ik zal eens bij hem kijken.
Mooie zet. - Je wint toch wel weer van me.
Weet je wat jouw probleem is? - Mijn dame staat slecht.
Dat ook. Je bent altijd al te bescheiden geweest.
Je had al lang kapitein moeten zijn in plaats van je aan mij verantwoorden.
Ik dacht dat die gezonken torpedojager je wel zou opvrolijken.
Voor elke boot die we laten zinken pakken ze er dertig terug.
Bijna al onze torpedo's zijn blindgangers. Valt mee dat ze afgegaan zijn.
En de Amerikanen doen nu ook mee. - Die zagen er gister niet goed uit.
Onze positie wordt snel beter.
Met wat geluk. - Met wat geluk gaan we naar huis.
Wat is het nieuws? - Kijk maar.
Het gebeurt als je het het minst verwacht.
Hoeveel zetten kan ik nog doen? - Twee.
Schaak.
Mat. - Prima. Ik haat schaken.
Door die zet besef ik dat ik nooit zal winnen.
Sorry voor het storen, kapitein. Mijnheer Cremer.
We zijn klaar.
We hebben nieuws... van het thuisfront.
Geef hier.
Jonas?
Wat is er?
Wil je me alsjeblieft alleen laten?
Hamburg is gebombardeerd. De school van zijn dochter is in puin.
Geen overlevenden.
Oké, wees maar niet zuinig. Bedankt.
De hoeveelste oefening was het? De 27ste, de 28ste?
Geen idee en het maakt me ook niet uit.
Dat was te verwachten van jou. Alsof we het nog nooit gedaan hebben.
Waarom valt hij geen moffen lastig in plaats van ons?
Wat probeert hij te bewijzen?
Hij kan ons tenminste zeggen dat het niet echt is, dan zijn we niet bang.
Dat verklaart de klachten die ik krijg van de wasserij.
We hebben 27 oefeningen gedaan om je te laten wennen aan je taak en...
zo goed te worden dat je niet bang bent als we worden aangevallen.
Dat begrijp ik.
Bewaar je onzin voor die smerige Nazi's...
die langs onze oostkust patrouilleren om ons te torpederen.
Heeft iemand de luitenant gezien? - Ja, hij is naar het toilet.
Bent u in orde? - Ja, ik kom zo.
twee dagen later 290 mijl ten noordoosten van Bermuda
Brits koopvaardijschip Achilles
Torpedo's.
Lanceren.
Hoe verlies je een heel konvooi?
Verhoog snelheid naar 18 knopen.
Hier was het laatste radiocontact met de Achilles.
Wij zijn er het dichtste bij, dus moeten wij gaan kijken.
Er zijn de laatste weken geen onderzeeërs gesignaleerd in dat gebied,
wat niet betekent dat ze er niet zijn.
Geen oefening deze keer. - Ik zal het de manschappen zeggen.
Ga de coördinaten na en laat Sinclair weten dat we onderweg zijn.
We moeten naar boven.
Het is nacht, we moeten naar boven. - Ja, ik weet het.
Klaarmaken om naar boven te gaan.
Wie is er daarbinnen?
Hoe lang wachten we al? - Te lang.
Doe open.
Verdomme.
Wie is het? - De luitenant. Breng hem naar de dokter.
Griep? - Misschien iets verkeerds gegeten.
Hoe lang heb je dit al? - Een week, denk ik. Vanaf Panama.
De kapitein wil u spreken. Ik denk dat het belangrijk is.
Ik moet ook mee. - Jij blijft hier.
Denk je dat je me bevelen kunt geven? - Jazeker.
Laat hem genoeg drinken en hou me op de hoogte.
Zuster Cooper, tot uw dienst.
Hij moet afgezonderd blijven...
tot ik bij de anderen gekeken heb of ze dezelfde symptomen hebben.
Is het zo ernstig? - Het kan een meningokokkeninfectie zijn.
In gewone taal? - Meningitis, besmettelijk en soms dodelijk.
Ik kon de bloedingen in zijn hoofd niet doen ophouden.
Hoe oud was hij? Achttien?
Hij wilde zich nog zo voor me bewijzen.
Vanaf de eerste dag.
Je kon er niets aan doen. Je had het niet in de hand.
Inderdaad. Dat is het probleem.
En? - Niets.
Goed je te zien. Waarschuw de mannen. - Ja.
Waar is de luitenant? - In zijn kajuit, hij is ziek.
Zorg dat Goodman klaar staat.
Hij kan amper op zijn benen staan.
Hij heeft uitslag... - We zijn in vijandelijk gebied.
Als hij nog ademt, wil ik hem op zijn post. - Begrepen.
twee dagen later
Kapitein.
Glenn Miller?
Mooi.
Muziek van Glenn Miller uit Café Rouge in Hotel Pennsylvania in New York.
Waar men van heinde en verre heenkomt om te kijken en luisteren naar het orkest...
dat enkele van de allermooiste liedjes aan Amerika geschonken heeft.
Kapitein. Ik heb iets op 240-4000.
Het klinkt als muziek.
Vuile hond.
Zet de torpedodiepte op tien voet.
Diepte ingesteld.
Maak torpedobuis 1 en 2 klaar.
Kompashoek? - 349.
Ingesteld? - Vuur 1 af.
Vuur 2 af.
Torpedo's. - Verdomme.
Duiken voor ze ons raken. Sneller, sneller.
Ze zijn geraakt maar niet uitgeschakeld. - Klaarmaken voor nieuwe aanval.
Klaarmaken voor een nieuwe aanval. - Torpedodiepte 12 voet.
Diepte is ingesteld. - Maak torpedo 3 en 4 klaar.
Waar is hij? Waar is hij verdomme.
Er zijn twee schepen. Eén van ons en één van de Amerikanen.
Afstand? - 4000 meter.
Kompashoek? - 351.
Is dat ingesteld?
Kompashoek 351. - Torpedo nummer 3 klaar.
Klaar. - Vuur de 3 af.
Ik heb hem. Recht voor ons. - 400 meter. Torpedo's klaar. Vuur.
Die is er geweest. Goed gedaan. - Prima werk, jongens.
We hebben ze.
Hoe voelt het om te scoren? - Nog beter als de eerste keer.
Hier draait het allemaal om, toch?
Hij is dood. - Torpedo op komst.
Volle kracht naar stuurboord. Nu.
Ik heb een schaderapport nodig.
Wright, neem de schade op.
Het heeft geen zin. Hij is dood.
Miller.
Verhoog het drijfvermogen. Naar de oppervlakte.
Help me.
Wie is er daarbinnen? - Niemand. Ze zijn allemaal dood.
We maken 10 graden slagzij naar bakboord. - Voorste torpedokamer maakt water.
De motoren werken niet meer. - We gaan het niet halen, kapitein.
We zinken.
Kapitein, u... - Vertel me niet wat ik moet doen.
Ik weet wat ik moet doen.
Dit is uw kapitein. Verlaat het schip.
Ik herhaal. Verlaat het schip.
Kapitein, u kunt niets meer doen. Hij zinkt. Kom op.
Zorg voor de anderen, adjudant. Dat is een bevel.
Kom op. Je moet opschieten.
Kom op, kapitein. We moeten hier weg.
Niet voor iedereen boven is. - Nee, luister naar me.
Ze zijn allemaal dood. Dit is een doodkist. We moeten hier weg.
Dit was de beste Thanksgiving ooit.
Ik krijg vakanties. Wacht maar tot Kerstmis.
Kus me.
Volg me. Vooruit.
Vooruit.
Kom verder.
Vooruit.
Het is in orde, kapitein. U kunt het.
Ga verder.
Waarom maak je je zorgen om een handvol Amerikanen?
Ik maak me alleen zorgen om onze voedselvoorraad en de verzorging.
We zijn op minder dan een week van de bevoorrading, we hebben genoeg proviand.
We hoeven ons geen zorgen te maken.
Bij aankomst dragen we de Amerikanen over voor verhoor.
Klause, laat je ons even alleen?
Zoals u wilt.
Wat is er?
Je hebt zelf gezegd dat de oorlog bijna voorbij is.
Waarom dan nu nog iets riskeren?
Zorg ervoor dat mijn bevelen uitgevoerd worden.
Ja, kapitein.
Zijn jullie oké? - Ja.
Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik wil niet naar Duitsland.
Weet je wat ze met gevangenen doen in Duitsland? Ze martelen ze.
Ze vergassen ze of verbranden ze levend. - Hou je kop.
Die officieren in Panama vertelden wat ze met de joden doen.
Die koken ze, als een stuk vlees.
Kalmeer, Miller. - Dat is een bevel.
Hou je sterk.
Als we in paniek raken zijn we dood. - Moeten we ons gewoon laten verzuipen?
Waarom laten ze ons niet verdrinken?
We gaan ons opdelen in drie groepen.
Eén team gaat voedsel zoeken en seint Sinclair onze positie door.
Vraag wat onze bevelen zijn. Zeg dat we op de vijand gestuit zijn.
Begrepen? - Kapitein...
Rustig maar.
Je had me op mijn schip moeten laten sterven.
Is hij dood?
Wat gaan we nu doen?
Waarom kijk je naar mij? - De kapitein is geen kapitein meer.
Hij heeft al genoeg aan zijn hoofd. Hij kan ons nu niet helpen.
Hoe haalt hij het in zijn hoofd om die kerels aan boord te nemen?
Vergeet de oorlogscode niet.
Ze hebben één van ons doen zinken. De hele bemanning is dood.
Dat waren onze mannen, onze vrienden. - Begint u nu ook al te twijfelen?
Ik trek de bevelen van de kapitein niet in twijfel.
En dat verwacht ik van jullie ook. - Hij brengt ons allemaal in levensgevaar.
Dat is meestal zo in een oorlog.
Ik heb er minstens twintig geteld.
Dus zijn er waarschijnlijk dubbel zoveel. - En ze hebben geweren.
Eten.
Bon appétit. Eet smakelijk.
Donder op, rotmof.
Wat zei hij? - Laat hem.
Wat is dit? - Varkensballen en kippendarmen, denk ik.
Geef wat voor de kapitein.
Hoe weten we dat het niet vergiftigd is?
Als ze ons dood wilden, hadden ze ons wel laten verdrinken.
We hebben al onze kracht nodig, dus... eet maar op.
Probeer iets te eten.
Je zei dat Goodman uitslag had. Wat dacht de dokter dat het was?
Meningitis.
Hoe zag het eruit?
Dit blijft tussen ons, ik wil geen paniek zaaien onder de mannen.
Er komt iemand aan.
Wie is de hoogste in rang?
Oké.
Wat is je rang? - Adjudant.
Waar is je kapitein gebleven? - Die heeft het niet gehaald.
Ten onder gegaan met zijn schip? - Ja, inderdaad.
Dit is je bemanning.
Als ze doen wat je zegt, dan hebben we geen probleem.
Wat heeft hij? - Gewond geraakt tijdens het ontsnappen.
Hij heeft medische hulp nodig.
We splitsen ons op. Kleine groepen zijn comfortabeler.
Voor iedereen.
Zorg ervoor dat hij medische hulp krijgt.
Waarom, laat hem toch creperen. - Voer gewoon mijn bevel uit.
Maak zijn handboeien los.
Pas op voor je hoofd.
Dat is voor hem.
Hoe kan iemand zo slapen? - Een flinke dreun. Hersenschudding.
Moeten we hem niet eerst wakker maken? - Nee, dat zou ik niet doen.
Moet je dat zien. - Wright, raak dat niet aan.
Blijf er verdomme af. - Waarom?
Dat is geen wond. Dat is uitslag.
Mijn zuster had het toen ze kind was. Meningitis, geloof ik.
Ze kreeg het van het water uit de put. - Hoe lang duurt het?
Ongeveer een week.
Hoe verzorg je het? Ik heb verband. - Je verzorgt het niet.
Gaat het dan vanzelf weg? - Nee.
Je zei dat het een week duurde. - Ja, ongeveer een week.
En toen hebben we haar begraven.
In hemelsnaam, Abers. - Is het besmettelijk?
Ik heb het niet gehad, maar inderdaad, het is besmettelijk.
Geweldig, de moffen vermoorden ons niet, de kapitein doet het wel.
Wat kijk je naar me, rat?
Wat doe je?
Het is erg genoeg dat je ons eten opeet. Moet ik ook nog tegen je kop aankijken?
Wat zegt hij? - Kom op, wat doe je verdomme?
Zo is het genoeg.
Gaat het?
drie dagen later, 10 augustus 450 mijl van de Amerikaanse kust
Mijn hele lijf doet pijn. Ik kan niet ademen.
Ik zal je wat geven tegen de pijn. Rust goed uit, het komt wel goed.
Hoeveel in totaal? - Er is acht man ziek.
De anderen hebben dezelfde symptomen. - Kunt u even komen, kapitein?
We zijn bijna bij het trefpunt. - Waar is...
Is er niet.
Wat bedoel je? - Geen idee, ze antwoorden niet.
Zitten we op de juiste plaats? - Ja, we zitten goed.
Verdomme. Periscoop.
Een Amerikaanse torpedojager.
Verdomme.
Afstand? - 2500 meter.
Kapitein?
Uw bevelen? We moeten iets doen.
Hoeveel torpedo's hebben we nog? - Twee voor en één achter.
Maak torpedo 1 en 2 klaar.
Stel diepte in op vijf meter.
Ze bereiden zich voor om aan te vallen. - We moeten iets doen.
1800 meter.
Torpedoklep openen.
Otto. Kom eens. - Wat is er?
Torpedo's klaar. - Klaar.
Nu.
Kapitein, de torpedo's staan klaar.
De Amerikanen zijn los.
Ik wist dat dat zou gebeuren.
Stop de torpedolancering. - Oké.
We krijgen gezelschap.
Help me even.
Hoe weet je welke je moet hebben? - Ik heb al zoveel torpedo's afgevuurd.
Het maakt niet uit of hij Duits, Japans of Portugees is.
Ik heb hem.
Niet afvuren. - Nee.
Verdomme.
Stop. Stop onmiddellijk.
Niet schieten.
Naar stuurboord. Probeer te ontwijken. Wat is zijn positie?
Duiken. Achter min 20, voor min 30.
Sneller. - Allemaal naar voren.
Vooruit. Snel.
Wat was dat?
50 meter.
Idioot. Dankzij jou gaan we er allemaal aan.
Als je nu de trekker overhaalt,
kunnen we ook een schietschijf op de buitenkant van de boot schilderen.
Kapitein, is het voorbij?
Het is nog niet eens begonnen.
Terug.
De kapitein is dood.
We moeten van de Amerikanen af voordat...
Een massa-executie als bij de joden?
Ik wil ze net zo graag van boord hebben als jij.
Maar zolang we niet naar de oppervlakte kunnen...
Ik kan met de stank leven.
Wat is er, Bauer? - Er is iets dat u moet zien.
Wilhelm had het als eerste. Kijk maar.
De Amerikanen zijn als de pest. En wij hebben ze aan boord.
Kijk. Wat is dat? - Ik weet het niet zeker.
Onze dokter dacht dat het misschien meningitis was.
Besmettelijk? - Heel besmettelijk.
Is er een behandeling? - Ik ben geen dokter.
We zeggen niks tegen de mannen. - Wat?
Maar kapitein, de Amerikanen... - Dat is een bevel. Volg het op.
Ik wil dat iedereen aan boord een masker krijgt.
De Amerikanen toch niet?
Iedereen aan boord krijgt een masker.
Begrepen.
Hoelang wilt u onderblijven? - Zolang mogelijk.
Abers. - Ik ben hier.
Als je hieruit komt, vertel mijn moeder dan niet dat ik zo gestorven ben.
Vertel haar dat ik snel gegaan ben.
Zonder pijn.
13 augustus 380 mijl van de Amerikaanse kust
Niet opgeven. Laat me niet in de steek.
Rachel.
Ik heb je nog nooit zo gezien.
Mijn mannen sterven. Ik kan niet meer.
Daar neem ik geen genoegen mee.
Het spijt me.
Je mag er nooit spijt van hebben.
Wat moet ik dan doen?
Je moet naar huis komen, bij mij.
Hoe? Ik heb geen vechtlust meer. Ik...
Ik word niet één van die vrouwen, Nate Travers.
Ik ga niet op een telegram wachten waarin staat dat mijn man dood is.
Dat doe je me niet aan.
Je hebt iets beloofd.
Ik mis je.
Kom dan bij me terug.
Zijn ze er nog? - Misschien.
Beste matroos van me, ik heb meer nodig dan misschien.
Klaarmaken om te stijgen. - Boven zijn we een makkelijke prooi.
Je mag kiezen. Beneden sterven of boven creperen.
Boven hebben we tenminste een kans.
Naar de oppervlakte.
De kust is veilig.
Zend een noodsignaal.
Frisse lucht. Het luik is open.
Dat betekent dat onze vloot weg is.
Ja, mijn familie.
Vivian en Danny junior. Hij lijkt op mij, hé?
Hou toch op. Het interesseert ze niets.
Ze geven niks om je familie.
Is dit je zoon?
Ja, mijn zoon. Peter junior.
Vergeet niet dat dit de vijand is.
Ga naar je eigen mensen. Wegwezen.
Draai je om.
En?
Het wordt met het uur slechter.
Het is tijd. We moeten wat met die Amerikanen doen.
Maak de handboeien los.
Je kunt gaan.
Je mannen volgen je bevelen op, niet? - Ja.
Zouden ze de mijne opvolgen?
Twee derde van mijn bemanning is dood, jouw vloot is nabij en ik krijg geen hulp.
Ik heb geen andere keuze meer.
Er zijn net genoeg mensen om dit schip te laten varen.
Als we samenwerken hebben we misschien een kans.
Moeten wij jou helpen? - Jullie moet jezelf helpen.
En als we weigeren?
Dan sterven we allemaal.
Dat je met hem praat neigt al naar hoogverraad.
Je zag hoe leuk hij het vond.
Je moet niet goed wijs zijn.
Wat een onzin.
Wat gaan we doen? - Ik ga zeker niet met hem ten onder.
Ik hoop dat dat ook voor jou geldt.
Wat is je voorstel precies?
We zitten bijna zonder diesel en de brandstofleiding is beschadigd.
Maar als we zuinig zijn, kunnen we nog 500 ŕ 600 kilometer varen.
Je kunt niet van mijn mannen verwachten dat ze helpen bij hun gevangenneming.
Overdag duiken we, 's nachts winnen we tijd door aan de oppervlakte te varen.
Als ik goed gerekend heb, hebben we over drie dagen land in zicht.
Meen je het?
Als we de kust bereikt hebben, gaan we met de reddingsboten aan land...
en laten de boot zinken.
Mijn schip mag niet in handen vallen van jouw land.
Als tegenprestatie geef ik me over en vraag om genade voor mijn mannen.
Denk toch na, je mag alles niet opgeven. - Het is mijn plicht de mannen te redden.
Ik laat niet toe dat je ons aan hen overdraagt.
We kunnen het zonder hen ook halen. - Ik wou dat dat waar was.
Ludwig.
Ik heb je antwoord nodig.
Ik kan niks beloven als je in Amerikaanse handen bent.
Ik wil gewoon dat je je meerderen vertelt wat ik gedaan heb.
Dat als de oorlog over is, ze mijn mannen redden zoals ik de jouwe gered heb.
Ik moet eerst met mijn mannen spreken. Met allemaal.
Je hebt tien minuten.
Je wilt samenwerken met de Duitsers?
Dat zie ik niet zitten. - Ik ben het met hen eens.
Ik vertrouw die vuile moffen voor geen meter.
Waarom wachten we niet gewoon? Ze vallen als vliegen.
We wachten tot er genoeg besmet zijn en nemen dan het schip over.
Waarom niet? - Hoelang ga je wachten?
Romano is al dood. Hoelang gaat het duren voordat jij besmet bent?
We hebben geen tijd. Niemand ontsnapt eraan.
We hebben altijd geleerd die lui te haten. Nu moeten we samenwerken?
Ik vind het ook niets, maar dit is de beste optie.
Ik heb mijn vrouw beloofd niet dood te gaan. Die belofte wil ik nakomen.
Het is tijd.
Luister. Miller.
Blijf bij luitenant Cremer. Hij helpt je op weg.
Vergeet niet dat we nu het metrieke stelsel gebruiken.
Ox, ik wil dat je...
Hans, toch? Je heet toch Hans?
Ga met Hans mee naar de machinekamer. We gaan varen op één motor.
Ik wil zo weinig mogelijk diesel verbruiken.
Lik mijn reet.
Zet hem op. Wat nog meer? - Een navigator.
Abers, denk je dat je daarmee overweg kunt?
Ja. - Mooi. Virgil?
Geven we nu alles uit handen? - Kop dicht.
Dit is mijn boot. Ik neem hier de beslissingen.
We komen niet meer thuis. Niet met dit schip.
Als jullie willen sterven, dan sterven we samen.
Maar als je levend thuis wilt komen, dan is dit onze enige kans.
Laten we doorgaan.
In naam van de Vader, de Zoon... - Kom op, mof. Opschieten.
Wacht even. Zie je niet dat hij aan het bidden is?
Doe open.
Halve kracht vooruit.
Vooruit op halve kracht.
Halve kracht vooruit.
Wat is de koers? - 285.
Koers 285.
Volle kracht vooruit.
Kom op.
We moeten iets doen.
Nee. Ik rookte vroeger wel. Twee pakjes per dag.
Hier beneden...
moet je twee maanden doen met twee pakjes.
Nee. Oké dan.
Je mannen zijn goed. Je hebt ze goed getraind.
Dat komt niet door mij alleen, maar toch bedankt.
Misschien kan dit idiote plan werken.
Misschien.
Kapitein? - Ja?
De zon komt bijna op. We moeten gaan duiken.
Natuurlijk.
Ik ben ze kwijt. Mijn mannen hebben geen respect meer voor me.
Dat respect komt later wel, als je hun levens gered hebt.
Als de situatie omgekeerd was, zou je dan hetzelfde doen?
Ik ben geen kapitein. Dat is niet aan mij. - Maar als dat wel zo was?
Als je het in zijn geheel bekijkt, wat is dan één schip?
Deze oorlog komt ten einde. Daarom hoeven wij ook niet aan ons einde te komen.
We hebben één ding nog niet besproken.
Wat doen we als we een Duits schip tegenkomen?
Of ik dan ons plan overboord gooi? En jullie weer gevangenen zijn,
misschien wel dood? En wij teruggaan naar Duitsland?
Dat is wel bij me opgekomen.
En bij een Amerikaans schip? Wat belet jou dan om ons te laten doden?
Deze spullen zijn van je mannen.
Dank je. - Ben je getrouwd?
Ja. Met de enige vrouw die me wilde hebben.
Jij? - Ja.
Kinderen?
Drie. Drie meisjes.
Dus heb je nog meer redenen om hier levend uit te raken.
Weet je waarom ik jou en je mannen aan boord gehaald heb?
Eigenlijk mag een kapitein na het vernietigen van een vijandelijk schip...
alleen de kapitein en de adjudant oppikken. Orders van Hitler zelf.
Als dat zo is, waarom heb je de anderen dan ook opgepikt?
Machtsposities, Mr Travers. De mannen willen een leider.
Jou en jouw mannen redden...
was het eerste na al die jaren dienst dat me een machtsgevoel gaf.
Een leven redden in plaats van af te nemen. Dat is macht.
Ik ben deze wereld beu.
Dit mag niet langer meer om groepen draaien. We staan nu aan dezelfde kant.
Wat staat ons te gebeuren als we nu een Amerikaans of Duits schip tegenkomen?
We doen wat nodig is om onze mannen levend thuis te krijgen.
17 augustus 78 mijl van de Amerikaanse kust
Wat gebeurt hier? Waar is Hans?
Wat is er mis met jullie?
Help.
Wat doe jij daar verdomme?
Heb je hem?
Ik heb hem nooit gemogen.
Het zal jullie nog bezuren.
Jullie allemaal.
Wat is er? - We worden aangevallen, schiet op.
Wat is er aan de hand?
Nee, niet doen. Lars, leg die telefoon neer.
De torpedo staat op scherp, die moet eruit. Wat ben je van plan?
De kapitein is doorgedraaid dus... - Klause.
Lars, handen hoog. Ga daar staan en handen hoog.
Wat is dit voor gelul? Leg dat wapen neer.
Helemaal niet. Handen omhoog. Verrader.
Ik kan niet toestaan dat je het schip overgeeft.
En dan moet de hele bemanning sterven?
Liever dood dan leven als een laffe hond.
Hou toch op met die onzin. De oorlog is voorbij.
Nu is het jouw schip.
Breng de mannen naar huis.
Hij heeft verraad gepleegd. De klootzak heeft ons verraden.
We waren er zo dichtbij. - Weten we wat er verstuurd is?
Als we geluk hebben, onze positie. Als we pech hebben, onze situatie.
Dan hebben we niet veel tijd.
Jij voert het bevel. Wat doen we?
Naar periscoopdiepte. We gaan omhoog.
Kom op, mannen.
Neem hem mee.
Wat is onze diepte? - Ongeveer twaalf meter.
Periscoop omhoog.
Ik zie iets. Richting 180, 2300 meter.
Verdomme. Kijk.
Een Amerikaanse torpedojager.
2400 meter, hij vaart van ons weg.
Wat zijn doel ook is, hij heeft haast.
2600 meter. - Denk je dat hij ons gezien heeft?
Nee, maar... - Wat?
Misschien is dit hem. - Wat bedoel je?
Kun je hem bereiken? - Als hij luistert, ja.
Wat ben je van plan? - We laten onze handen zien.
Ik begrijp het niet. - We maken radiocontact, we gaan omhoog.
Wat zegt hij?
Boven water kunnen ze ons pakken. - Dat kunnen ze anders ook.
Het is een Amerikaans schip. Jij mag het zeggen.
Ballasttanks ledigen. We gaan naar de oppervlakte.
We gaan naar boven. Leeg de ballasttanks.
Volgens mij draait hij om.
Virgil. - Ik doe mijn best.
2400 meter. - Ik heb hem.
2300 meter. - Je kunt spreken.
Dit is adjudant Nathan Travers van de USS Swordfish.
Ik herhaal: ik ben adjudant Nathan Travers van de USS Swordfish.
Ik ben aan boord van de U-429 met mijn bemanning. We hebben het onder controle.
Dit moet u horen.
Niet schieten. We komen naar...
de oppervlakte... - Wat gebeurt er?
We worden gestoord. - Nee, het is een misverstand.
Nee. Hij zei dat hij adjudant Nathan Travers was.
We krijgen gezelschap. Een duikboot op 800 meter en nadert.
Van wie? - Weet ik niet.
Een Duits schip, type 7C.
Ik ben bang dat hij meer dan een SOS verstuurd heeft.
Torpedobuizen 1 en 2 vullen.
Breng die verrader tot zinken.
Nog een duikboot. - Verdomme. Nu is het genoeg.
Geef me Sinclair aan de lijn. Nu.
Moeten we op deze koers blijven en recht op de duikboot afvaren?
Als we die kant op gaan, varen we naar de torpedojager.
Geef mij de duikboot maar. - Waarom?
Omdat ik jou heb.
Vuur.
Hij schiet. - Op wie?
Torpedo op komst. - Motor uit, stroom uit, licht uit.
Gevechtsposities innemen.
Diepte? - Vijftig meter.
Ga naar zeventig. - Nee, dat verwacht hij juist.
Geloof me. Dit hebben we vaak geoefend. Stijgen.
Je hebt het gehoord, omhoog.
Volle kracht vooruit, 110 stuurboord.
Torpedobuizen 3 en 4 herladen. Torpedo 1 klaarmaken.
We houden dit niet vol. We moeten terugslaan.
Nee, we redden het wel. Ik wil weten wat de schade is.
Vuur.
Torpedo op komst.
Naar stuurboord.
Wat? - Naar stuurboord.
De hel is daar losgebarsten.
Ik wil weten wat er aan de hand is. Is dat te veel gevraagd?
Geef aan mij.
Nee, daar.
Niet schieten. We zijn Duitsers, we hebben het schip onder controle.
Gevechtsposities innemen.
We moeten onszelf verdedigen.
Dat zijn onze landgenoten.
Ze willen ons afslachten.
Ik kan niet op mijn eigen volk schieten.
Zij vinden het niet erg om op jou te schieten.
Ik kan deze beslissing niet nemen. - Je moet. Jij bent nu de kapitein.
God helpe me.
We hebben één poging. - Hoezo?
We hebben nog maar één torpedo.
Torpedo's 3 en 4 klaarmaken.
Onderzeeër op 220 meter. Hij draait zich om.
Recht voor ons. - Hij neemt een schietpositie in.
Torpedojager op 1800 meter.
Ik hou me bezig met die torpedojager. Focus jij je maar op de duikboot.
Onze enige torpedo zit achter. - Volle kracht vooruit op mijn teken.
Volle kracht vooruit op mijn teken.
Maak torpedo 2 klaar. - Zes.
Als u er klaar voor bent, adjudant. - Klaar. Opgepast, iedereen. Nu.
Duiken.
We zitten er vlak boven.
Stijgen.
25 meter. - Het moet sneller.
Kom op, schroothoop.
50 meter.
75 meter.
We hebben één kans, het moet raak zijn. - Ik zal u niet teleurstellen.
90 meter. - Wacht.
120 meter. - Vuur.
Het was raak, maar hij is niet ontploft.
Vuur.
Torpedo op komst. - Roer omgooien.
Ben je in orde? - Ik hoor niets.
We hebben contact.
Luidsprekers. - Ga uw gang.
Dit is adjudant Nathan Travers van de USS Swordfish.
Niet vuren. Ik herhaal, niet vuren.
Adjudant Travers, dit is de USS Logan.
We verstaan u luid en duidelijk.
Adjudant Travers, goed om te horen dat u en uw mannen in leven zijn.
Dit is kapitein Samuel Littleton. Red het Enigma-decodeerapparaat...
en alle mogelijke documenten. Ik stuur een team aan boord. Begrepen?
We maken water, er zit een scheur in de romp.
We zinken snel. We verlaten het schip.
U moet die dingen redden. Dat is een bevel.
We zinken niet. - Toch wel.
Er zit een grote scheur over de lengte van de romp. Zie je dat niet?
Zien jullie de scheur in de romp niet?
Ja, een grote scheur. - Inderdaad, een grote.
Dus zet alle sluizen open en breng dit schip tot zinken.
Beloofd is beloofd.
USS Logan, we hebben uw laatste bericht niet ontvangen.
Er is een zeer slecht signaal, laatste bericht niet ontvangen.
Verdomme.
Alles in orde, adjudant.
We gaan naar huis.
Na u.
Ik heb nog altijd de hoogste rang. Na u.
Maar u weet niet... - Ik begrijp helemaal wat je zegt.
Maar... - Ik hoop dat jij begrijpt...
dat krijgsgevangenen de situatie ernstig bemoeilijken.
Zonder hun tussenkomst zouden zes Amerikanen omgekomen zijn, waaronder ik.
Maar het zijn Duitsers. En het is nog steeds oorlog.
Sorry, mijn handen zijn gebonden. Het is onmogelijk.
Ik hoop dat je dat begrijpt.
Ik besef heel goed wat ze voor jou gedaan hebben.
En ik zal mijn uiterste best doen om ze zo goed mogelijk te laten behandelen.
Dank u.
Ik was verscheidene keren bijna dood.
Ik had de hoop al opgegeven om ooit nog thuis te raken.
Had ik daar maar voor je kunnen zijn.
Je was er. Op meerdere manieren.
Ik weet niet wat ik zonder jou zou moeten beginnen.
Denk je dat je zo makkelijk van me afkomt?
Duits krijgsgevangenenkamp
Bedankt. - Hallo.
Dit is mijn vrouw, Rachel. Ze wilde je ontmoeten.
Aangenaam.
Niemand van ons had het gered zonder jouw man.
U hebt een dappere man. - Hij zegt hetzelfde over u.
Ik kreeg een telegram.
Er stond in dat het schip van mijn man vermist was.
Er was geen contact meer. Ze dachten dat iedereen dood was.
Bedankt.
Ik laat jullie even praten.
Ik kom zo.
Ze is mooi.
Dat is niet mijn verdienste, maar toch bedankt.
Hier.
Mijn sigaretten. Hoe ben je daaraan gekomen?
Dat wil je niet weten. - Bedankt.
Hoe gaat het met de mannen?
Het eten is goed. Schone kamers.
De eisen van de kapitein waren onrealistisch.
Ik denk zelfs dat hij wist dat dit ons lot zou zijn.
Hij wilde niet dat jullie hier eindigden.
Hij wilde dat we bleven leven.
Het is gelukt. Het is ons gelukt.
De oorlog zal snel voorbij zijn. - Ja.
Dan kunnen we terug. Naar huis.
Als die torpedo ontploft was...
Ik weet niet...
Ik weet het.
Het doet deugd je te zien, vriend.